Celem stworzenia dyrektywy RoHS (Restriction of Hazardous Substances) było ujednolicenie ustawodawstw Państw Członkowskich Unii Europejskiej odnośnie ograniczenia stosowania substancji niebezpiecznych w sprzęcie elektrycznym i elektronicznym. Ograniczenia jakie niesie RoHS mają na celu przyczynienie się do ochrony środowiska oraz zdrowia ludzi poprzez zmniejszenie przenikania szkodliwych substancji, które dostają się do otoczenia z odpadów elektronicznych i elektrycznych.

Wyżej wymieniona dyrektywa weszła w życie w 2006 roku (2002/95/WE), obejmowała substancje chemiczne takie jak:

  • ołów, (Pb)
  • kadm, (Cd)
  • rtęć, (Hg)
  • chrom sześciowartościowy, (Cr VI)
  • polibromowane bifenyle (PBB)
  • polibromowane etery difenylowe (PBDE),

które, jeśli to możliwe, miały zostać zastąpione bezpieczniejszymi alternatywami lub aby ich stężenia nie przekraczały 0,1%, w przypadku kadmu 0,01% wagowo w materiale jednorodnym.

Po pięciu latach od wprowadzenia RoHS weszła w życie jej rozszerzona wersja
RoHS  2 (2011/65/UE). Wymagania dyrektywy zostały rozszerzone na wszystkie urządzania elektryczne, elektroniczne, przewody i części zamienne. W 2015 roku Dyrektywa RoHS została ponownie zmodernizowana. Główne zmiany w tzw. 3 wersji RoHS, wdrożono za pomocą dyrektywy delegowanej 863/2015, to rozwinięcie listy substancji chemicznych, które muszą zostać ograniczone. Mowa tu o Ftalanie di(2-etyloheksylu (DEHP), Ftalanie benzylu butylu (BBP), Ftalanie dibutylu (DBP), Ftalanie diizobutylu (DIBP), których stężenia nie mogą przekraczać 0,1% wagowo w materiale jednorodnym. Okres przejściowy dla zaktualizowanej listy substancji chemicznych zakończył się 22.07.2019r. Od tego momentu produkty podlegające pod w/w rozporządzenie nie powinny posiadać w ogóle lub zawierają stężenie wymienionych substancji chemicznych w materiale jednorodnym  w wysokości 0,1% dla Pb,  Hg, Cr VI, PBB i PBDE a dla Cd w wysokości 0,01%.

Ograniczenia Dyrektywy RoHS, dotyczące sprzętu elektrycznego i elektronicznego mają wpływ nie tylko na producentów Państw członkowskich UE, ale również na producentów eksportujących swoje towary do Państw Unii Europejskiej z innych regionów świata.
Dzięki takim wymaganiom RoHS wywiera nacisk na produkcję na całym świecie, gdyż rynki UE posiadają olbrzymią siłę nabywczą. Wiele Państw zaczęło przyjmować takie same lub podobne przepisy dotyczące maksymalnych wartości stężeń substancji chemicznych w sprzęcie elektrycznym i elektronicznym.

W kolejnych wpisach na naszym blogu postaramy się Państwu przybliżyć  jak wyglądają przepisy dotyczące granicznych wartości stężeń pierwiastków i substancji chemicznych w sprzęcie elektrycznym i elektronicznym w Chinach, Japonii, Tajwanie, Korei, Singapurze, Rosji, USA, Turcji, Zjednoczonych Emiratach Arabskich, Indiach, Norwegii, Ukrainie.

Zapraszam do śledzenia naszych wpisów.

Z wyrazami szacunku

Izabela Górecka

Prezes Ośrodka Badawczo-Rozwojowego RCC sp. z o.o.